Pełnia księżyca 6.12
Dzisiejszy wieczór poświęcam na retrospekcje przeszłości spoglądając na stare zdjęcia z minionych lat..
Szczerze, naprawdę nie pamiętałam zbyt dużo ..
Człowiek tyle przeżywa przemian, że to głowa boli.
Teraz mając 27 lat pisze ten tekst, ponieważ chciałabym raz na zawsze pogodzić się ze swoją naturą i zamknąć stare drzwi.
Po mimo tego, że temat z własnym cieniem jest mi znany. Dziś trochę mnie olśniło. Okazało się bowiem, że brakuje jednego puzzla.
Wybaczenia sobie .
Patrząc na stare zdjęcia widzę osobę która przypomina mi siebie teraz, której na maksa nie lubię. Wiecie tą swoją drugą stronę..
A przecież ta dziewczyna przeżyła wszystkie doświadczenia, po to by móc dokonać przemiany. Po to żeby na swoim doświadczeniu, nauczyć się na co uważać, bo parzy.
Trochę arogancka, zagubiona, naiwna, egoistyczna. Później ta strachliwa, nie pewna, wycofana z zaburzonym postrzeganiem rzeczywistości.
Następnie przyszedł czas, gdzie samotnie próbuje od nowa, choć już nie jest tak łatwo. Buduje to co się rozpadło, żeby mogło narodzić się silniejsze, dojrzalsze i bliższe prawdy.
Niby znany schemat ale nie dostrzeżony przeze mnie.
Wiecie ciągle zmagam się jeszcze z : Jejku a czemu ja taka jestem, źle się zachowałam, dziwna jestem, a inni są lepsi.
Zapominając, że też mamy tą dobrą stronę ... Mało tego. Ta, która wydaje się nam być ta "zła" , też jest dobra.
Przechodziłam te ścieżki, żebym teraz razem z nią, z moją osobą z przeszłości, mogłabym stać się kimś pełniejszym.
Kiedyś ktoś bardzo mądry, powiedział mi, nie przepraszaj za to kim jesteś.
I chyba na tych słowach skończę.
Pisząc zrozumiałam lepiej sens tych słów, który wcześniej nie był do końca jasny.
Z pozdrowieniami, dla tych którzy czytają
Ola :)
Komentarze